Lucas loopt over straat . Ineens hoort hij achter zich een geluid, alsof er iets rent. Hij draait zich om, maar het is al te laat. Hap, zegt de hond en bijt hem in zijn hand. Niet hard, maar de kleine man schrikt er vreselijk van en begint te huilen. De hond springt om hem heen. Hij wil spelen, maar dat gaat te wild en Lucas is bang. Hij zet het op een rennen en de hond rent achter hem aan. Nog een hap. Hij geeft hem een schop en kan zo net op tijd een winkel binnen rennen. De baas van de hond komt er nu ook aangerend. Lucas krijgt een ijsje voor de troost, maar bibbert nog lang na.

Bart wil al heel lang voor zichzelf beginnen. Hij zou graag als ondernemer workshops willen geven over timemanagement. Maar hij durft de stap maar niet te zetten. Er is iets dat hem tegenhoudt, maar wat? Kennis heeft hij genoeg. En hij heeft ook een groot netwerk. Af en toe helpt hij een bevriende relatie, maar schrijft dan geen factuur. Of een te lage. Als starter durft hij maar niet die oproep op zijn website te zetten voor zijn nieuwe workshop. Hij is bang dat hij niet goed genoeg is.

Hij maakt een wandeling en mijmert. Hij denkt terug aan die rampzalig verlopen presentatie die hij jaren geleden gaf, toen hij nog voor een baas werkte. Het publiek was niet geboeid door hem. Hij stotterde en hij was voor zijn gevoel afgegaan ten overstaan van de groep. Hij had er dagenlang last van gehad. En eigenlijk nog steeds, want sindsdien heeft hij nooit meer een presentatie gegeven, terwijl hij het eigenlijk zo leuk vindt. Het litteken blijft schrijnen.

Dan ziet hij een oude bekende van hem staan. Het is Lucas, inmiddels een volwassen kerel van 25 jaar. Hij staat met een brief in zijn hand bij een huis voor het hek. Er blaft een hond. “Hee Lucas, hoe gaat het?” “Ha Bart, nou prima, maar ook weer niet. Ik heb hier een brief voor de liefde van mijn leven. Maar ik durf de brief niet in de brievenbus te doen. Want ik ben bang voor die hond. Weet je nog? Ik ben ooit eens gebeten”. “Maar kerel”, zegt Bart. “Dat is 20 jaar geleden, je bent nu groot en sterk. Ook al is iets een keer gebeurd, dat wil toch niet zeggen dat het altijd zo gaat? Het verleden is niet hetzelfde als het heden of de toekomst…  En bovendien, als jij die brief niet post, hoe krijg je dan je liefde?”

Lucas vermant zich en stapt het hek binnen. De hond blaft, maar doet niks en kwispelt. Hij aait de hond, doet de brief op de bus, maar voordat hij goed en wel het pad af is, gaat de voordeur al open en vliegt een mooie jonge dame in zijn armen.

Bart kijkt ernaar, glimlacht, loopt naar huis terug en verstuurt diezelfde dag nog de aankondiging van zijn workshop.

Van welke littekens is het voor jou tijd om afscheid te nemen, zodat je gaat bereiken wat je wilt? En deel dit verhaal met iedereen die je het gunt zich niet meer te laten remmen door een slechte ervaring uit het verleden…

 
Categorie Organisatie Advies